تبليغاتX
بانوکانی توار : آوای زنان
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست
میهمانان وبلاگ:
میهمان حاظر وبلاگ:


بانوکانی توار : آوای زنان








 

در اروپا از قرن 17 به بعد به نام حقوق بشر زمزمه‏هائی آغاز شد.
نویسندگان و متفکران قرن 17 و 18 افکار خود را درباره حقوق طبیعی و فطری‏ و غیر قابل سلب بشر با پشتکار عجیبی در میان مردم پخش کردند. ژان ژاک‏ روسو و ولتر و منتسکیو از این دسته از متفکران و نویسندگانند.

اولین‏ نتیجه عملی که از نشر افکار طرفداران حقوق طبیعی بشر حاصل شد این بود که‏ در انگلستان یک کشمکش طولانی میان هیئت حاکمه و ملت بوجود آمد. ملت‏ موفق شد در سال 1688 میلادی پاره‏ای از حقوق اجتماعی و سیاسی خود را طبق‏ یک اعلام نامه حقوق پیشنهاد کنند و مسترد دارند.

نتیجه علمی بارز دیگر شیوع این افکار در جنگهای استقلال آمریکا علیه‏ انگلستان ظاهر شد. سیزده مستعمره انگلستان در امریکای شمالی در اثر فشار و تحمیلات زیادی که بر آنها وارد می‏شد سر به طغیان و عصیان بلند کردند و بالاخره استقلال خویش را بدست آوردند.

در سال 1776 میلادی کنگره‏ای در فیلادلفیا تشکیل شد که استقلال عمومی را اعلان و اعلامیه‏ای در این زمینه منتشر کرد و در مقدمه آن چنین نوشت:
" ''جمیع افراد بشر در خلقت یکسانند و خالق به هر فردی حقوق ثابت و لا یتغیری‏ تفویض فرموده است. مثل حق حیات و حق آزادی، و علت غائی تشکیل‏ حکومتها حفظ حقوق مزبور است و قوه حکومت و نفوذ کلمه او منوط برضایت ملت خواهد بود.

اما آنچه به نام اعلامیه حقوق بشر در جهان معروف شد آن چیزی است که پس‏ از انقلاب کبیر فرانسه به نام اعلان حقوق منتشر شد. این اعلامیه عبارت است‏ از یک سلسله اصول کلی که در آغاز قانون اساسی فرانسه قید شده و جزء لا ینفک قانون اساسی فرانسه محسوب میشود. این اعلامیه مشتمل است بر یک‏ مقدمه و هفده ماده.
ماده اول آن این است:
" ''افراد بشر آزاد متولد شده و مادام العمر آزاد مانده و در حقوق با یکدیگر مساویند.''"

در قرن 19 تحولات و افکار تازه‏ای در زمینه حقوق بشری در مسائل اقتصادی‏ و اجتماعی و سیاسی رخ داد که منتهی به ظهور سوسیالیسم و لزوم تخصیص منافع‏ به طبقات زحمتکش و انتقال حکومت از دست سرمایه‏دار به دست کارگر گردید.


ادامه مطلب...
+ نوشته شده در  سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 10:56  توسط نارویی  |